Over mij
Vijftien jaar geleden begon ik vol overtuiging mijn massagepraktijk.
Als net afgestudeerd therapeut was ik ervan overtuigd dat ik zo'n beetje alle fysieke klachten kom oplossen.
De meeste klanten waren goed geholpen en kwamen terug voor "onderhoud" .
Echter bij klanten die last hadden van langdurige (chronische) schouderklachten bleef het gewenste resultaat uit, of kwamen de klachten (en dus ook de klanten) terug.
Goed voor mijn portemonnee, maar mijn klanten waren niet echt geholpen.
Dat moest anders!
Wat ik besloot te gaan doen
In mijn zoektocht naar een oplossing stuitte ik op de Pijn Reset Methode®, een methode die de oorzaak van chronische pijnklachten aan onbewust opgeslagen emoties toewees.
Dat veranderde alles!
Onderdeel van de opleiding was de methode zelf ondergaan.
Ik ervaarde hoe mijn (al jaren) zeurende schouderpijn (die ik (ten onrechte) toewees aan mijn beroep) als sneeuw voor de zon verdween.
De resultaten bij mijn klanten liegen er niet om: ruim 80% volledig pijnvrij en het overige percentage ervaart dusdanig significante klachtenvermindering, dat voluit leven weer de norm kan zijn.
Mijn visie
- Bij chronische schouderpijn is het probleem zelden alleen de schouder.
Juist wanneer klachten al maanden of jaren aanhouden, heeft het lichaam vaak al laten zien dat harder oefenen, masseren of corrigeren niet genoeg is.
Ik zie bij mensen met langdurige schouderpijn bijna altijd hetzelfde patroon:
je draagt veel verantwoordelijkheid, bent gewend om door te gaan en zet jezelf structureel op de tweede plaats. Je functioneert, ook als het eigenlijk te veel is. Emoties slik je in, spanning neem je voor lief.
Die spanning verdwijnt niet vanzelf.
Wat niet wordt gevoeld of geuit, slaat zich op in het lichaam – en bij jou vaak in de schouder. Niet omdat die “kapot” is, maar omdat de schouder langdurig spanning vasthoudt die ooit helpend was, en nu herstel in de weg staat. Zolang die onderliggende spanning blijft bestaan, kunnen behandelingen tijdelijk verlichting geven, maar keert de pijn steeds terug.
Herstel bij chronische schouderpijn vraagt daarom iets anders dan nóg een techniek of oefening.
Het vraagt dat je begrijpt waarom je lichaam vasthoudt, en dat je leert loslaten op een dieper niveau – fysiek én mentaal.
In mijn programma Mijn Pijn de Baas begeleid ik je precies daarin:
het opsporen van de spanning die jouw schouder gevangen houdt, het inzicht geven in hoe dit patroon is ontstaan en het veilig loslaten ervan. Zodat je lichaam weer kan ontspannen en de vicieuze cirkel van spanning en chronische schouderpijn wordt doorbroken.
ALS JE ME ZOU KENNEN, ZOU JE WETEN DAT:
ik een uitgesproken positieve kijk op het leven heb
Ik ben niet voor één gat te vangen en vind altijd wel de pareltjes in de stront.
Een mooi voorbeeld is het breken van mijn enkel (nog gebroken op het moment van schrijven).
Met mijn volle agenda blijven er normaal gesproken nogal eens dingen liggen. Nu heb ik eindelijk ruimte om mijn website bij te werken, Spaans te leren en ongestoord te lezen. En met dochters die de boodschappen doen en vaak ook koken, leef ik tijdelijk een soort prinsessenleven. Best lekker.
als ik ergens voor ga, ik er ook volledig voor ga.
Dat geldt voor alles wat ik doe: relaties, opleidingen, mijn klanten en soms zelfs een reep chocola. Alles of niets. Halfbakken zit diep in mijn allergie-zone. Die volledige inzet verwacht ik overigens ook terug (behalve van de chocola).
ik tot op zekere hoogte empathisch ben.
Als je in de shit zit, sta ik naast je en ben ik er volledig voor je. Tegelijk krijg ik jeuk van mensen die hun ongemak blijven neerleggen bij anderen. Verantwoordelijkheid nemen hoort voor mij bij groei.
ik een serieuze boekenverslaving heb, vooral vakinhoudelijk.
Ik lees vaak drie of vier boeken tegelijk. Wordt er in een boek naar een ander boek verwezen, dan heb ik het meestal al gekocht voordat ik de bladzijde omsla. Er ligt standaard een boek in mijn tas, naast mijn bed en op de bank. Ik overweeg serieus een snelleescursus om alles in dit leven nog gelezen te krijgen.
ik een enorme dierenvriend ben.
Ons paard en onze kat horen net zo bij het gezin als mijn dochters. Daarnaast ben ik bestuurslid van Stichting Paard in Nood Spanje, die zich inzet voor verwaarloosde en mishandelde paarden.




